خطر وابستگی به قطعات اختصاصی سازنده ماشین چاپ

زمانی که یک شرکت سازنده ماشین‌آلات چاپ ورشکست می‌شود، زنجیره تأمین قطعاتی که امکان جایگزینی مستقیم آن‌ها وجود ندارد، دیگر از پشتیبانی یک کارخانه فعال برخوردار نخواهد بود.

این موضوع به‌ویژه درباره قطعات اختصاصی اهمیت دارد؛ قطعاتی که برای یک ماشین یا مجموعه مشخص طراحی شده‌اند و نمی‌توان آن‌ها را به‌سادگی با نمونه‌های عمومی موجود در بازار جایگزین کرد.

در چنین شرایطی، چاپخانه باید راهبرد تأمین قطعات یدکی خود را تغییر دهد.

به‌جای تکیه بر روش تأمین به‌موقع قطعات (Just-in-Time)، لازم است یک راهبرد هدفمند برای پوشش ریسک تأمین قطعات اتخاذ شود تا تداوم تولید در معرض خطر قرار نگیرد.

شناسایی ۱۰ تا ۱۵ قطعه پرریسک ماشین چاپ

نخستین اقدام، شناسایی قطعاتی است که خرابی یا نبود آن‌ها می‌تواند باعث توقف طولانی‌مدت ماشین چاپ شود.

پیشنهاد می‌شود ۱۰ تا ۱۵ قطعه با بیشترین ریسک تأمین شناسایی شوند؛ قطعاتی که خرابی آن‌ها ممکن است بیش از ۴۸ ساعت توقف تولید ایجاد کند.

این قطعات می‌توانند شامل ماژول‌های الکترونیکی و اجزای اختصاصی سیستم‌های محرکه ماشین چاپ باشند.

هدف از این شناسایی، تمرکز منابع مالی و موجودی انبار بر قطعاتی است که نبود آن‌ها بیشترین خطر را برای ادامه تولید ایجاد می‌کند.

اولویت‌بندی قطعات الکترونیکی اختصاصی

در میان قطعات ماشین‌آلات چاپ، تجهیزات الکترونیکی اختصاصی باید در اولویت مدیریت ریسک قرار بگیرند.

برخی از مهم‌ترین این قطعات عبارت‌اند از:

• سروودرایوها (Servo Drives): تجهیزات الکترونیکی کنترل حرکت و عملکرد سرووموتورها.

• بردهای ورودی و خروجی (I/O Boards): بردهایی که ارتباط میان سیستم کنترل ماشین و سیگنال‌های ورودی و خروجی را برقرار می‌کنند.

• کنترلرهای صفحه‌لمسی (Touchscreen Controllers): اجزای کنترلی مرتبط با رابط کاربری و صفحه‌لمسی ماشین‌آلات.

اهمیت این قطعات به دو ویژگی اصلی آن‌ها مربوط می‌شود.

نخست اینکه معمولاً در دوره‌های تولید محدودی ساخته می‌شوند و ممکن است پس از مدتی تولید آن‌ها متوقف شود.

دوم اینکه برای بسیاری از این قطعات، جایگزین مناسبی از سوی تولیدکنندگان دیگر وجود ندارد.

در نتیجه، خرابی یکی از این قطعات می‌تواند ماشین چاپ را برای مدت قابل‌توجهی از چرخه تولید خارج کند.

ایجاد ذخیره احتیاطی ۱۲ ماهه برای قطعات حساس

یکی از راهکارهای پیشنهادی برای کاهش ریسک توقف تولید، ایجاد موجودی احتیاطی قطعات یدکی است.

برای ماشین‌آلاتی که از نظر ریسک تأمین قطعات در وضعیت زرد یا قرمز قرار دارند، پیشنهاد می‌شود ذخیره‌ای معادل نیاز ۱۲ ماه قطعات در نظر گرفته شود.

این ذخیره احتیاطی می‌تواند از زیان‌های ناشی از توقف برنامه‌ریزی‌نشده تولید جلوگیری کند.

زمانی که قطعه‌ای اختصاصی دچار خرابی می‌شود و جایگزین آن در دسترس نیست، توقف ماشین ممکن است باعث از دست رفتن حاشیه سود سفارش‌های تولیدی شود.

بنابراین، نگهداری هدفمند قطعات حساس می‌تواند بخشی از راهبرد حفاظت از سودآوری چاپخانه باشد.

خرید بخش قطعات یدکی سازنده، تضمین ادامه تولید قطعات نیست

گاهی پس از ورشکستگی یک شرکت سازنده ماشین‌آلات چاپ، شرکت دیگری بخش تأمین قطعات یدکی آن را خریداری می‌کند.

بااین‌حال، چنین خریدی لزوماً به این معنا نیست که تمام قطعات اختصاصی همچنان تولید خواهند شد.

ممکن است برخی شماره‌قطعات اختصاصی از چرخه تولید فعال خارج شوند و دیگر امکان سفارش آن‌ها وجود نداشته باشد.

بنابراین، چاپخانه نباید صرفاً بر اساس ادامه فعالیت یک شرکت تأمین‌کننده قطعات یدکی، فرض کند که تمام قطعات موردنیاز ماشین‌آلاتش در آینده نیز قابل‌تأمین خواهند بود.

جمع‌بندی: مدیریت وابستگی به سازنده برای حفظ تداوم تولید

وابستگی به سازنده اصلی ماشین‌آلات چاپ باید به‌عنوان یک ریسک تجاری قابل‌مدیریت در نظر گرفته شود.

شناسایی قطعات پرریسک، اولویت‌بندی تجهیزات الکترونیکی اختصاصی و ایجاد موجودی احتیاطی هدفمند می‌تواند احتمال توقف تولید ناشی از کمبود قطعات را کاهش دهد.

با چنین رویکردی، برنامه تولید چاپخانه کمتر به وضعیت مالی و ادامه فعالیت شرکت سازنده ماشین‌آلات وابسته خواهد بود.