تأثیر رنگ کاغذ بر ظاهر کلی رنگ چاپ — راهنمای جامع
رنگ کاغذ بر تمام رنگ‌هایی که روی آن چاپ می‌شوند تأثیر می‌گذارد. در این راهنما می‌آموزیم چگونه مقادیر Lab کاغذ را اندازه‌گیری کنیم، سفیدی کاغذ را مقایسه کنیم، مواد سفیدکننده نوری (OBA) را بررسی کنیم و تأثیر رنگ کاغذ را بر پروف، منحنی‌های G7 و پروفایل‌های ICC ارزیابی کنیم. همچنین خواهیم دید چرا نباید تلاش کرد ته‌رنگ ناشی از سابستریت را با تغییر دانسیته مرکب اصلاح کرد.
مقدمه
رنگ کاغذ یک زمینه خنثی نیست. بیننده هیچ‌گاه مرکب را به‌تنهایی مشاهده نمی‌کند. هر رنگ چاپ‌شده حاصل ترکیب مرکب، کاغذ، پوشش سطح و شرایط نورپردازی است که در نهایت یک برداشت بصری واحد ایجاد می‌کنند.
وقتی نقطه سفید کاغذ (Paper White Point) تغییر می‌کند، تمام رنگ‌های چاپ‌شده روی آن نیز تغییر می‌کنند.
ممکن است ماشین چاپ به تمام اهداف دانسیته برسد. توازن خاکستری (Gray Balance) در پچ‌های انتخاب‌شده مناسب به نظر برسد و مرکب کاملاً در محدوده مشخصات تعیین‌شده باشد؛ اما با این حال کار چاپی نسبت به استاندارد تأییدشده گرم‌تر، سردتر، زردتر، آبی‌تر، قرمزتر، کدرتر، تمیزتر یا چرک‌تر دیده شود.
دلیل این اتفاق می‌تواند تغییر سابستریتی باشد که در زیر مرکب قرار گرفته است.
در این راهنما توضیح داده می‌شود که چگونه تشخیص دهیم رنگ کاغذ عامل ایجاد این ته‌رنگ است، چگونه مشکل را اندازه‌گیری و از سایر عوامل جدا کنیم و چگونه بدون گرفتار شدن در چرخه بی‌پایان تغییر دانسیته مرکب، آن را اصلاح کنیم.
تأثیر رنگ کاغذ بر ظاهر کلی رنگ چاپ — فهرست مطالب
چه چیزی مشاهده می‌کنید؟
علائم ظاهری ته‌رنگ ناشی از کاغذ معمولاً گسترده و نسبتاً یکنواخت هستند. این ته‌رنگ فقط در یک تفکیک رنگ یا یک قسمت از تصویر ظاهر نمی‌شود؛ بلکه کل شیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
به نشانه‌های زیر توجه کنید:
- کل شیت نسبت به چاپ قبلی، پروف یا شیت تأییدشده گرم‌تر، سردتر، زردتر، آبی‌تر، قرمزتر، خاکستری‌تر یا کدرتر به نظر می‌رسد.
- این ته‌رنگ روی کاغذهای قبلی یا بچ‌های قبلی کاغذ وجود نداشته است.
- اپراتورها ممکن است گزارش کنند که کار با محموله قبلی کاغذ خوب چاپ می‌شد، اما با باز کردن پالت جدید ظاهر آن تغییر کرده است.
- رنگ‌های تخت، ترام‌ها، رنگ‌های خنثی، تصاویر و Overprintها همگی تقریباً در یک جهت تغییر می‌کنند. رنگ‌های تخت CMYK به‌طور مستقل جابه‌جا نمی‌شوند؛ کل میدان رنگی با هم حرکت می‌کند.
- رنگ‌های برند ممکن است حتی با وجود قرار داشتن دانسیته مرکب در محدوده عملیاتی، کمی متفاوت دیده شوند. برای مثال، قرمز سازمانی ممکن است کدرتر، آبی تمیز چرک‌تر یا زرد روشن گرم‌تر دیده شود.
- توازن خاکستری ممکن است به‌صورت محسوسی تغییر کند، زیرا هدف خنثی وابسته به کاغذ تغییر کرده است. ترکیب CMY که روی کاغذ قبلی خاکستری خنثی ایجاد می‌کرد، ممکن است روی کاغذ جدید دیگر خنثی نباشد.
- ترام‌های روشن و رنگ‌های پاستلی ممکن است تغییر کاغذ را شدیدتر نشان دهند. در نواحی با پوشش مرکب کمتر، مقدار بیشتری از سفیدی کاغذ دیده می‌شود و در نتیجه اختلاف سابستریت بیشتر خود را نشان می‌دهد.
- تطابق پروف و چاپ (Proof-to-Press Match) ممکن است از بین برود؛ به‌خصوص اگر پروف بر اساس یک Paper White مشخص ساخته شده باشد ولی کاغذ تولید دارای نقطه سفید دیگری باشد. مقادیر مرکب می‌توانند صحیح باشند، اما پایه رنگی اشتباه است.
ممکن است مشتری چاپ جدید را با نمونه‌ای قدیمی مقایسه کند که روی بچ یا حتی نوع دیگری از کاغذ چاپ شده یا در طول زمان پیر شده است و چاپ جدید را رد کند، در حالی که شرایط ماشین چاپ کاملاً پایدار بوده است.
در چنین شرایطی اپراتورها ممکن است برای بازگرداندن تطابق بصری شروع به تغییر دانسیته مرکب کنند، بدون اینکه بدانند منشأ ته‌رنگ، خود سابستریت است و با تغییر دانسیته قابل اصلاح نیست.
وقتی کل شیت در یک جهت رنگی جابه‌جا شده است، قبل از ایجاد تغییرات عمده در مرکب باید به رنگ سابستریت مشکوک شد.
چرا این اتفاق می‌افتد؟
نقطه سفید کاغذ یک متغیر کنترل رنگ است، نه یک مرجع ثابت.
کاغذ در موارد مختلفی مشارکت دارد: روشنایی، قرمزی یا سبزی، زردی یا آبی بودن، فلورسانس ناشی از سفیدکننده‌های نوری، Holdout سطح، ظاهر فیلم مرکب و کنتراست بصری.
همه این عوامل بر ادراک تمام تون‌های چاپی تأثیر می‌گذارند.
وقتی کاغذ تغییر می‌کند، شرایط رنگی (Color Condition) نیز تغییر می‌کند.
تغییرات بین بچ‌های کاغذ
دو بچ از یک گرید کاغذ و حتی از یک تأمین‌کننده می‌توانند دارای مقادیر Lab متفاوتی باشند.
تغییرات کارخانه کاغذسازی، تغییر ترکیب الیاف (Furnish)، تلورانس کنترل Shade، یکنواختی پوشش و محدوده‌های پذیرش بچ‌به‌بچ تأمین‌کننده همگی می‌توانند در این اختلاف نقش داشته باشند.
حتی کاغذی که کارخانه آن را با همان Grade و SKU عرضه می‌کند ممکن است White Point یکسانی با سفارش قبلی نداشته باشد.
این موضوع به‌خصوص در کارهای تکرارشونده، بسته‌بندی‌های حساس به رنگ برند، پس‌زمینه‌های خاکستری، رنگ‌های پاستلی و محصولاتی که با نمونه‌های نگهداری‌شده مقایسه می‌شوند اهمیت زیادی دارد.
تغییر رنگ پایه کاغذ
اگر کاغذ گرم‌تر شود و مقدار b* آن افزایش پیدا کند، تمام رنگ‌های چاپ‌شده روی آن گرم‌تر دیده می‌شوند.
اگر کاغذ سردتر شود و b* کاهش پیدا کند، شیت آبی‌تر یا تمیزتر دیده می‌شود.
افزایش a* و قرمزتر شدن کاغذ می‌تواند رنگ‌های خنثی را به سمت صورتی ببرد.
کاهش a* و سبزتر شدن کاغذ نیز می‌تواند خنثی‌ها را به سمت سبز حرکت دهد.
مرکب تغییر نکرده است؛ رنگ پایه تغییر کرده است.
برای مثال:
سیان روی کاغذ زردفام می‌تواند سبزتر یا کدرتر دیده شود. ماژنتا روی کاغذ سفید متمایل به آبی ممکن است سردتر به نظر برسد. زرد روی کاغذ متمایل به قرمز ممکن است نارنجی‌تر دیده شود و مشکی روی کاغذ کدر می‌تواند بخشی از شفافیت و قدرت بصری خود را از دست بدهد.
سابستریت، چه تیم تولید آن را در محاسبات خود لحاظ کند یا نه، بخشی از ساخت رنگ است.
تغییرات مواد سفیدکننده نوری (OBA)
مواد سفیدکننده نوری یا Optical Brightening Agents (OBAs) انرژی UV را جذب کرده و آن را به شکل نور آبی مرئی دوباره منتشر می‌کنند. در نتیجه کاغذ روشن‌تر و آبی‌تر دیده می‌شود.
تغییر در نوع، غلظت یا توزیع OBA بین بچ‌های مختلف، مستقیماً White Point کاغذ را هم از نظر چشم انسان و هم از نظر اسپکتروفتومتر تغییر می‌دهد.
ممکن است یک بچ زیر UV فلورسانس زیادی داشته باشد، در حالی که بچ دیگری از همان گرید دارای مقدار OBA کمتری باشد.
به همین دلیل استفاده از شرایط اندازه‌گیری M1 برای کاغذهای دارای OBA اهمیت دارد. M1 دارای مؤلفه UV کنترل‌شده است و پاسخ OBA را به شکل یکنواخت‌تری مدیریت می‌کند.
در M0 میزان UV تعریف‌شده نیست و ممکن است نتایج اندازه‌گیری ناهماهنگی ایجاد شود.
M2 نیز UV را حذف می‌کند و بنابراین ممکن است پاسخ سفیدکننده نوری را که بیننده زیر نور D50 مشاهده می‌کند پنهان کند.
پیرشدن سفیدکننده‌های نوری
OBAها در طول زمان تخریب می‌شوند.
قرار گرفتن در معرض نور، گرما، رطوبت و حتی صرفاً گذشت زمان می‌تواند پاسخ فلورسانس آنها را کاهش یا تغییر دهد.
بنابراین کاغذی که در زمان تازه بودن دارای مقادیر مشخصی از Lab بوده است، ممکن است پس از چند هفته یا چند ماه انبارداری مقادیر دیگری داشته باشد.
این تخریب حتی ممکن است یکنواخت نباشد. شیت‌های بالایی یک پالت بازشده ممکن است با شیت‌های داخل پالت تفاوت داشته باشند. لبه‌های در معرض محیط نیز ممکن است با مرکز شیت متفاوت باشند.
حتی یک شیت تأییدشده که در شرایط نامناسب نگهداری شده است ممکن است دیگر نماینده شرایطی نباشد که در زمان تأیید اولیه وجود داشته است.
تغییر فرمولاسیون پوشش کاغذ
Coating فقط روی Shade اثر نمی‌گذارد؛ بلکه Gloss، Holdout، نرخ جذب، ظاهر فیلم مرکب، Dry-back و اشباع ادراک‌شده را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
تغییر فرمول پوشش در کارخانه کاغذسازی می‌تواند ظاهر و مقادیر اندازه‌گیری‌شده کاغذ را تغییر دهد.
پوشش براق‌تر می‌تواند همان فیلم مرکب را اشباع‌تر نشان دهد.
Holdout کمتر ممکن است رنگ‌های تخت را کدرتر کند.
پوششی که مقدار بیشتری از Vehicle مرکب را جذب کند می‌تواند Chroma ظاهری را کاهش دهد، در حالی که پوششی که مرکب را بیشتر روی سطح نگه دارد ممکن است دانسیته ظاهری و قدرت رنگ را افزایش دهد.
بنابراین حتی اگر رنگ کاغذ پایه مشابه باشد، رنگ چاپ‌شده همچنان می‌تواند تغییر کند.
تأثیر الیاف بازیافتی
محتوای بازیافتی می‌تواند باعث افزایش تغییرات Shade، Brightness و تمیزی ظاهری کاغذ شود.
تغییر منبع الیاف، راندمان De-inking و نسبت ترکیب Furnish همگی بر رنگ پایه تأثیر می‌گذارند.
کاغذهای بازیافتی معمولاً نسبت به کاغذهای ساخته‌شده از الیاف بکر تغییر Shade بیشتری دارند. این موضوع به معنی غیرقابل‌استفاده بودن آنها نیست، اما به این معنی است که Paper White، به‌خصوص در کارهای حساس به رنگ، باید اندازه‌گیری و مدیریت شود.
شرایط محیطی
کاغذی که بدون پوشش محافظ زیر نور فلورسنت، در انبار گرم، نزدیک درِ ورودی، در رطوبت بالا یا روی پالت باز باقی بماند ممکن است زرد یا کدر شود، رطوبت جذب کند یا رفتار سطحی آن تغییر کند.
لبه‌های دسته کاغذ ممکن است با مرکز آن متفاوت شوند و شیت‌های بالای یک پالت باز ممکن است با شیت‌های محافظت‌شده در داخل پالت تفاوت پیدا کنند.
در نتیجه کاغذ ممکن است حتی پیش از رسیدن به Feeder ماشین چاپ تغییر کرده باشد.
عدم تطابق پروف با کاغذ تولید
ممکن است پروف بر اساس یک Paper White مرجع ساخته شده باشد که با کاغذ واقعی موجود در چاپخانه مطابقت ندارد.
برای مثال، اگر پروف بر اساس یک کاغذ مرجع روشن و متمایل به آبی ساخته شده باشد اما کاغذ تولید گرم‌تر و کم‌روشن‌تر باشد، مقادیر یکسان مرکب نتیجه بصری یکسانی ایجاد نمی‌کنند.
پروف تمیز و سرد دیده می‌شود؛ چاپ گرم‌تر به نظر می‌رسد.
ممکن است مقادیر مرکب کاملاً صحیح باشند؛ مشکل از پایه رنگی است.
این یک مشکل اپراتور چاپ نیست؛ مشکل عدم هماهنگی Paper White بین Proof و Production است.
عدم تطابق پروفایل یا Curve
منحنی‌های G7، پروفایل‌های ICC و اهداف رنگی که بر اساس یک سابستریت مشخص ایجاد شده‌اند، Paper White همان شرایط را در Workflow خود دارند.
وقتی کاغذ تغییر می‌کند، آن منحنی‌ها و پروفایل‌ها دیگر شرایط واقعی چاپ را به‌طور کامل توصیف نمی‌کنند.
اهداف NPDC و Gray Balance که نسبت به Paper White قبلی تعریف شده‌اند ممکن است روی سابستریت جدید دیگر منطبق نباشند.
پروفایلی که روی یک کاغذ Blue-White ساخته شده است نمی‌تواند رنگ روی کاغذ گرم‌تر را با همان دقت پیش‌بینی کند.
همچنین Curve Set ایجادشده روی یک کاغذ Coated ممکن است روی کاغذ Coated دیگری با Shade، Holdout و پاسخ OBA متفاوت، Gray Balance را حفظ نکند.
دانسیته نمی‌تواند Paper White را تشخیص دهد
دانسیتومتر پاسخ فیلم مرکب را از طریق محدوده‌های فیلتر طیفی اندازه‌گیری می‌کند؛ اما Paper White را گزارش نمی‌کند.
ماشینی که سیان را با دانسیته صحیح چاپ می‌کند می‌تواند روی دو کاغذ متفاوت دو ظاهر رنگی متفاوت ایجاد کند، زیرا دانسیته سهم سابستریت را نشان نمی‌دهد.
دانسیته به شما می‌گوید فیلم مرکب از نظر مکانیکی تقریباً در محدوده موردنظر قرار دارد؛ اما نمی‌گوید که شیت پایه تغییر کرده است.
تشخیص مشکل
تشخیص صحیح Color Cast ناشی از کاغذ باید قبل از هرگونه تنظیم ماشین با اندازه‌گیری آغاز شود.
۱. Paper White را اندازه‌گیری کنید
مقادیر v کاغذ را ترجیحاً با M1 اندازه بگیرید، مگر اینکه Print Condition شرایط دیگری را مشخص کرده باشد.
۲. با کاغذ مرجع مقایسه کنید
ال‌ای‌بی کاغذ فعلی را با بچ قبلی، کاغذ تأییدشده، شرایط Proofing یا مرجع Print Condition مقایسه کنید.
اختلاف بیش از حدود ۱.۰ تا ۱.۵ واحد در b* یا بیش از ۰.۵ واحد در a* در کارهای حساس می‌تواند از نظر بصری معنی‌دار باشد.
این مقادیر را باید نقطه شروع بررسی در نظر گرفت، نه تلورانس عمومی پذیرش یا رد.
۳. OBA را بررسی کنید
کاغذ فعلی و قبلی را کنار یکدیگر زیر منبع UV قرار دهید. اختلاف محسوس در روشنایی یا پاسخ آبی می‌تواند نشان‌دهنده تفاوت OBA باشد.
۴. مقایسه زیر D50
کاغذ جدید و تأییدشده را در Light Booth استاندارد D50 کنار هم قرار دهید و قسمت‌های چاپ‌نشده را مقایسه کنید.
۵. رنگ‌های کلیدی را مقایسه کنید
اگر نمونه چاپ قبلی وجود دارد، رنگ‌های مهم را روی هر دو کاغذ اندازه‌گیری کنید.
اگر یک رنگ روی کاغذ قبلی داخل تلورانس و روی کاغذ جدید خارج از تلورانس باشد و همه پچ‌ها در جهت مشابهی حرکت کرده باشند، احتمال نقش سابستریت بسیار زیاد است.
۶. Gray Balance را بررسی کنید
اگر Gray Balance بر اساس Paper White قبلی ایجاد شده باشد، همان ترکیب CMY ممکن است روی کاغذ جدید دیگر خنثی نباشد.
۷. جهت تغییر تمام رنگ‌ها را بررسی کنید
اگر Cyan، Magenta، Yellow، Red، Green، Blue و خاکستری‌های سه‌رنگ همگی تغییر مشابهی در a* یا b* داشته باشند، احتمالاً کاغذ عامل اصلی است.
۸. زمان وقوع مشکل را بررسی کنید
اگر Color Cast دقیقاً بعد از باز کردن پالت جدید، تعویض رول یا تغییر Lot تأمین‌کننده ظاهر شده باشد، احتمال تغییر کاغذ بسیار بالاست.
۹. اطلاعات کاغذ را بررسی کنید
Supplier، Mill Lot، Coating، Grade، Basis Weight، Caliper و سابقه انبارداری را بررسی کنید.
۱۰. تنظیمات اندازه‌گیری را کنترل کنید
Measurement Mode، Observer، Illuminant، Aperture، Backing و تطابق ابزارهای اندازه‌گیری باید یکسان باشند.
مقایسه یک اندازه‌گیری M0 با M1 می‌تواند اختلاف کاذب Paper White ایجاد کند.
اگر تمام رنگ‌ها در جهت مشابهی تغییر کرده‌اند و این اتفاق هم‌زمان با تغییر کاغذ رخ داده است، قبل از دست زدن به مرکب، Paper White را بررسی کنید.
بررسی فوری در چاپخانه
وقتی یک Color Cast در کل شیت مشاهده می‌شود، پیش از انجام تغییرات روی ماشین مراحل زیر را انجام دهید:
- کالیبراسیون اسپکتروفتومتر را کنترل کنید و White Tile Calibration انجام دهید.
- در صورت نبود الزام دیگری، دستگاه را روی M1 قرار دهید.
- Illuminant، Observer، Backing و Aperture صحیح را مشخص و ثبت کنید. D50 Illuminant رایج در Graphic Arts است.
- قبل از اندازه‌گیری هر رنگ چاپی، Paper White را اندازه بگیرید.
- مقادیر ΔL*، Δa* و Δb* کاغذ فعلی را نسبت به کاغذ تأییدشده محاسبه کنید.
- در صورت احتمال وجود نوسان، چند شیت، پالت، رول یا کارتن را اندازه‌گیری کنید. بالا، وسط و پایین پالت و همچنین لبه‌ها و مرکز را بررسی کنید.
- کاغذ فعلی و قبلی را زیر D50 کنار هم مشاهده کنید.
- کاغذ را زیر UV برای بررسی OBA مشاهده کنید.
- Solidها، Tintها، Gray Balance و Overprintهای مهم را روی کاغذ جدید و نمونه قبلی اندازه بگیرید.
- نتایج چاپ را با Paper-relative Targets مقایسه کنید.
- بررسی کنید آیا Color Cast هم در نواحی چاپ‌نشده و هم چاپ‌شده وجود دارد یا خیر.
- شرایط Proofing را بررسی و Paper White پروف را با تولید مقایسه کنید.
- G7 Calibration، ICC Profile یا Curve Set مربوط به کاغذ قبلی را بررسی کنید.
- شرایط انبارداری شامل بسته‌بندی، سن کاغذ، دما، رطوبت و میزان قرارگیری در معرض نور را بررسی کنید.
- مشخص کنید محل واقعی اصلاح کجاست: Paper Qualification، Curve Recalibration، Proofing Adjustment، Profile Rebuilding یا Customer Approval.
پروتکل اندازه‌گیری Paper White
روش اندازه‌گیری باید ثابت، تکرارپذیر و مستند باشد.
Paper White همیشه باید قبل از ارزیابی رنگ چاپ‌شده اندازه‌گیری شود. ال‌ای‌بی کاغذ اولین داده اندازه‌گیری هستند، نه چیزی که بعداً به آن فکر کنیم.
برای کاغذهای دارای OBA یا Print Conditionهای مبتنی بر M1 از M1 استفاده کنید.
مقادیر Lab کاغذ را برای هر Job، Run و شیت مورد اندازه‌گیری ثبت کنید.
Paper White را با کاغذ تأییدشده، Lot قبلی یا Reference Condition مقایسه کنید.
در موارد مناسب از Paper-relative Color Aims استفاده کنید. برخی اهداف رنگی Absolute هستند و برخی نسبت به Paper White تعریف می‌شوند؛ باید بدانید Print Condition موردنظر از کدام نوع استفاده می‌کند.
اهداف Gray Balance را در ارتباط با Paper White اندازه‌گیری کنید. Neutral Aim با سابستریت تغییر می‌کند.
تنها پس از مشخص شدن Paper White به سراغ اندازه‌گیری رنگ چاپ‌شده بروید.
Backing، Aperture، Observer، Illuminant و Measurement Mode را در تمام مجموعه اندازه‌گیری‌ها ثابت نگه دارید.
Paper Lot، Supplier، Mill، داده‌های اندازه‌گیری و شرایط انبارداری را ثبت کنید.
دو Run چاپ را بدون اطلاع از Paper White و شرایط اندازه‌گیری هر دو با یکدیگر مقایسه نکنید. یک شیت چاپی قدیمی که در طول زمان زرد شده است نمی‌تواند بدون تأیید اندازه‌گیری به‌عنوان مرجع قابل اعتماد استفاده شود.
دلایل متداول تغییر بین بچ‌های کاغذ
تغییر بین کارخانه‌ها، ماشین‌های کاغذسازی و Lotهای مختلف طبیعی است.
حتی دو Lot با Grade، SKU و Specification یکسان می‌توانند اختلافی معادل Δb* = 1.5 یا بیشتر داشته باشند. چاپخانه این اختلاف را به شکل ته‌رنگ گرم یا سرد در کل شیت مشاهده می‌کند.
هر دو Lot را اندازه بگیرید و ال‌ای‌بی آنها را مقایسه کنید.
تغییر رنگ پایه
کاغذ گرم‌تر با b* مثبت بیشتر، رنگ‌های چاپی را گرم‌تر می‌کند. کاغذ سردتر با b* کمتر یا منفی رنگ‌ها را سردتر نشان می‌دهد.
کاغذ قرمزتر با a* مثبت بیشتر، خنثی‌ها را به سمت صورتی و کاغذ سبزتر با a* کمتر یا منفی، آنها را به سمت سبز حرکت می‌دهد.
این تغییر در هایلایت و میدتون بیشتر دیده می‌شود، زیرا سهم کاغذ در بازتاب نهایی بیشتر است.
تغییر OBA
مقدار، نوع و توزیع OBA بر Paper White بصری و اندازه‌گیری‌شده تأثیر دارد.
یک کاغذ با OBA زیاد در M1 ممکن است b* = -4 یا کمتر داشته باشد، در حالی که کاغذی با OBA کمتر ممکن است نزدیک b* = -1 باشد.
این اختلاف به‌خصوص در قسمت‌های چاپ‌نشده، Tintهای روشن، رنگ‌های Pastel و زمینه‌های Neutral به‌وضوح قابل مشاهده است.
پیرشدن OBA
OBA بر اثر نور، UV، گرما، رطوبت و زمان تخریب می‌شود.
حتی استانداردهای چاپ نگهداری‌شده نیز پیر می‌شوند. بنابراین یک نمونه تأیید قدیمی تا زمانی که Paper White آن کنترل نشده است الزاماً مرجع معتبری نیست.
تغییر Coating
Coating روی Gloss، Holdout، Ink Receptivity و Dry-back تأثیر دارد.
پوشش براق‌تر می‌تواند کاغذ را روشن‌تر و رنگ را اشباع‌تر نشان دهد. Holdout بهتر می‌تواند از همان فیلم مرکب دانسیته ظاهری بیشتری ایجاد کند و پوشش جاذب‌تر ممکن است Solidها را کدر و Chroma را کمتر کند.
تغییر Coating همچنین می‌تواند منحنی بازتاب طیفی کاغذ را تغییر دهد.
شرایط محیطی
گرما می‌تواند کاغذ را زرد کند. UV می‌تواند کاغذ پایه و OBA را تخریب کند و رطوبت می‌تواند شیمی سطح و پایداری ابعادی را تغییر دهد.
پالت‌های باز در معرض جذب رطوبت، آلودگی و پیرشدن غیریکنواخت قرار دارند.
عدم تطابق Proofing
پروف کالیبره‌شده برای یک White Point نمی‌تواند بدون اصلاح، تولید روی White Point متفاوت را به‌درستی شبیه‌سازی کند.
راه‌حل، تغییر کورکورانه مرکب روی ماشین نیست؛ بلکه باید Proofing Condition با Paper White تولید هماهنگ شود، کاغذ تغییر کند یا اختلاف موجود به تأیید برسد.
عدم تطابق Profile یا Curve
G7، Gray Balance و NPDC به شرایط مشخصی از سابستریت وابسته‌اند و ICC Profile نیز Paper White را در تبدیل رنگ لحاظ می‌کند.
پروفایلی که روی کاغذی با b* = -3 ساخته شده است نمی‌تواند رنگ را روی کاغذی با b* = +2 با دقت مشابه پیش‌بینی کند.
اگر تغییر سابستریت قابل توجه و دائمی باشد، Profile یا Curve Set باید بر اساس شرایط جدید دوباره ساخته یا کالیبره شود.
مقایسه مشتری با نمونه‌های قدیمی
ممکن است مشتری چاپ امروز را با شیتی که چند ماه قبل چاپ شده مقایسه کند.
نمونه قدیمی ممکن است زرد شده باشد، OBA آن کاهش یافته باشد، در شرایط نامناسب نگهداری شده باشد یا اصلاً متعلق به Lot دیگری از کاغذ باشد.
حتی مرکب‌های چاپ‌شده نیز ممکن است با گذشت زمان تغییر کرده باشند.
بنابراین پیش از استفاده از نمونه قدیمی به‌عنوان مبنای رد چاپ جدید، باید با اندازه‌گیری تأیید شود که نمونه هنوز نماینده شرایط تأییدشده است.
اقدامات اصلاحی
تغییر رنگ کاغذ نیازمند اقدام در سابستریت، کالیبراسیون، Proofing یا Approval است، نه تغییرات تصادفی دانسیته.
- تا زمانی که Paper White اندازه‌گیری نشده، تغییر رنگ روی ماشین را متوقف کنید.
- در صورت اجازه Print Specification، Color Aimها را بر اساس Paper-relative Values بازتنظیم کنید.
- اگر تغییر کاغذ دائمی و تأییدشده است، G7 Curves را برای شرایط جدید تنظیم کنید.
- NPDC و Gray Balance را پس از تغییر کاغذ بررسی کنید.
- در صورت تغییر قابل توجه و دائمی سابستریت، ICC Profile را به‌روزرسانی کنید.
- اگر Proof دیگر کاغذ تولید را شبیه‌سازی نمی‌کند، Proofing Aim را اصلاح کنید.
- برای کارهای حساس، کاغذ را با تلورانس رنگی محدودتر مشخص کنید.
- کاغذ خارج از تلورانس را Reject یا Quarantine کنید.
- در حضور OBA از M1 استفاده کنید.
- مشکل واقعی مرکب را از مشکل Paper White جدا کنید.
- Paper Variation را به واحدهای فروش، کنترل کیفیت و مشتری اطلاع دهید.
- نتیجه اصلاح‌شده را زیر D50 با نمونه تأییدشده مقایسه کنید.
- Paper Lot، L*a*b*، Measurement Mode، تنظیمات اسپکتروفتومتر و تصمیم نهایی را ثبت کنید.
تغییر دانسیته برای جبران Paper White ممکن است موقتاً یک پچ را بهتر کند اما دقت رنگ را در قسمت‌های دیگر خراب کند.
برای مثال افزایش دانسیته برای نزدیک کردن یک Gray روی کاغذ زرد ممکن است Overprintها را بیش از حد تیره کند، Skin Toneها را تغییر دهد، Highlightها را تخریب کند و رنگ‌های برند را از Specification دور کند.
Paper White باید در سطح Substrate، Calibration، Proofing یا Approval مدیریت شود، نه با Ink Key.
وظیفه اپراتور چاپ چیست؟
اپراتور نقش مشخصی در مدیریت تغییر رنگ کاغذ دارد، اما همه اصلاحات متعلق به Press Console نیستند.
کارهایی که اپراتور باید انجام دهد
قبل از تغییر دانسیته برای اصلاح Color Cast کل شیت، Paper White را اندازه بگیرد.
دانسیته‌ها را در محدوده عملیاتی تأییدشده نگه دارد و از SID، SCTV، TVI یا Lab Target تعیین‌شده خارج نشود.
Paper White را در شروع هر Run اندازه بگیرد و این اندازه‌گیری را مانند Density و Register بخشی از Makeready Checklist قرار دهد.
Gray Balance، Lab Values و Proof-to-Press را هم‌زمان بررسی کند.
بررسی کند آیا مشکل هم‌زمان با تغییر Lot، Roll، Skid یا Supplier ظاهر شده است یا خیر.
در صورت امکان روی کاغذ جدید و قبلی چاپ انجام دهد و هر دو را زیر D50 مقایسه کند.
در Offset باید pH و Conductivity محلول آب، دما، وضعیت Roller، Blanket، Plate و Ink-Water Balance کنترل شوند.
در Flexo باید Viscosity، pH، تمیزی Anilox، وضعیت Doctor Blade و Plate، Impression و Drying کنترل شوند.
زیرا مشکلات ماشین نیز می‌توانند ظاهری مشابه تغییر رنگ کاغذ ایجاد کنند.
کارهایی که اپراتور نباید انجام دهد
از روی یک Lot مشکوک یا تأییدنشده تغییر دائمی در Curve ایجاد نکند.
کار حساس را بدون مجوز روی کاغذی که به‌طور قابل توجهی خارج از تلورانس است چاپ نکند.
تنظیم دانسیته توسط اپراتور را معادل تأیید کاغذ تلقی نکند.
وقتی قسمت‌های چاپ‌نشده کاغذ نیز تغییر کرده‌اند، فرض نکند Color Cast کل شیت الزاماً ناشی از مرکب است.
پیشگیری
برای جلوگیری از تکرار مشکلات ناشی از Paper Color باید کنترل کاغذ بخشی از سیستم تولید شود.
Paper Specification را با تأمین‌کنندگان استاندارد کنید. فقط Grade، Brightness و Basis Weight را مشخص نکنید؛ Paper White Point موردنیاز را نیز وارد مشخصات خرید کنید.
برای گریدهای حساس محدوده قابل قبول Lab تعیین کنید.
برای مثال نویسنده برای یک کاغذ Coated با سفیدی متمایل به آبی محدوده زیر را مثال می‌زند:
L*: 93 تا ۹۵
a*: -0.5 تا +۰.۵
b*: -3 تا -۱
این محدوده باید بر اساس نوع کاغذ، نیاز مشتری و حساسیت Job تنظیم شود و یک استاندارد عمومی برای تمام کاغذها نیست.
برای کارهای حساس:
- از تأمین‌کننده Paper Certification درخواست کنید.
- Paper White ورودی را قبل از تولید اندازه‌گیری کنید.
- Lot، Supplier، Mill، Coating و White Point را ثبت کنید.
- کاغذ را در محیط کنترل‌شده نگهداری کنید.
- تا زمان نیاز، بسته‌بندی کاغذ را باز نکنید.
- از گرمای زیاد، نوسان رطوبت، UV و نگهداری طولانی در حالت باز جلوگیری کنید.
- در صورت توجیه حجم و حساسیت کار، Paper-specific Color Aim ایجاد کنید.
- G7 Calibration و ICC Profiles مربوط به سابستریت‌های تأییدشده را به‌روز نگه دارید.
- در حضور OBA، استفاده از M1 را در کل Workflow استاندارد کنید.
- واحدهای چاپ، کنترل کیفیت، خرید و خدمات مشتری را آموزش دهید که کاغذ یک متغیر رنگی است.
- نمونه‌های تأییدشده را در شرایط تاریک، خنک و خشک نگهداری و طبق برنامه جایگزین کنید.
چک‌لیست کنترل کاغذ برای کارهای حساس
هنگام مشاهده Color Cast ناشی از کاغذ یا تأیید کاغذ برای یک Run حساس، موارد زیر را بررسی کنید:
- اسپکتروفتومتر کالیبره شده است.
- در صورت نبود Specification متفاوت، M1 استفاده شده است.
- Backing، Aperture، Observer و Illuminant صحیح انتخاب شده‌اند.
- Paper White قبل از رنگ چاپ‌شده اندازه‌گیری شده است.
- Lab کاغذ ثبت شده‌اند.
- Paper White فعلی با Lot قبلی یا استاندارد تأییدشده مقایسه شده است.
- پاسخ OBA زیر UV بررسی شده است.
- Gray Balance نسبت به Paper-relative Aim بررسی شده است.
- Solidها، Tintها و Overprintهای اصلی اندازه‌گیری شده‌اند.
- Proofing Condition از نظر Paper White بررسی شده است.
- G7 Curves و ICC Profiles نسبت به سابستریت فعلی بررسی شده‌اند.
- Paper Lot، Supplier، Mill و Storage Condition کنترل شده‌اند.
- وضعیت نهایی کاغذ به‌صورت Accepted، Recalibrated، Rejected یا Customer Approved ثبت شده است.
- اقدام اصلاحی در Job Record مستند شده است.
دنبال چه چیزهایی نرویم؟
وقتی Color Cast ناشی از کاغذ مشاهده می‌شود، از این اشتباهات رایج اجتناب کنید.
Color Cast کاغذ را فقط با Density اصلاح نکنید. دانسیته فیلم مرکب را اندازه می‌گیرد، نه سفیدی سابستریت را. تغییر Density نمی‌تواند تغییر b* کاغذ را اصلاح کند.
فرض نکنید چون Grade، SKU یا Brightness Rating یکسان است، کاغذ نیز یکسان است.
قبل از اندازه‌گیری Paper White درباره رنگ چاپ قضاوت نکنید. Lab کاغذ اولین داده‌هایی هستند که باید داشته باشید.
یک چاپ جدید را بدون بررسی پیرشدن کاغذ و نمونه با نمونه قدیمی مقایسه نکنید.
OBA را نادیده نگیرید.
M0، M1 و M2 را بدون توجه به Specification به جای یکدیگر استفاده نکنید. ترکیب Measurement Conditionهای مختلف Deltaهای کاذب ایجاد می‌کند.
به دلیل یک Lot مشکوک یا خارج از تلورانس، Curve دائمی ماشین را تغییر ندهید.
قبل از بررسی اطلاعات سابستریت، اپراتور را مقصر ندانید.
رنگ حساس را زیر نور کنترل‌نشده تأیید نکنید. از Light Booth با D50 استفاده کنید.
شرایط انبارداری و محیطی کاغذ را نادیده نگیرید. حتی بهترین ماشین چاپ جهان نیز نمی‌تواند سابستریتی را که در کف چاپخانه پیر و تغییررنگ داده است اصلاح کند.
جمع‌بندی برای چاپخانه
رنگ کاغذ بر تمام رنگ‌های چاپ‌شده روی شیت تأثیر می‌گذارد.
بیننده هیچ‌گاه مرکب را به‌تنهایی نمی‌بیند. هر رنگ چاپ‌شده حاصل ترکیبی از بازتاب مرکب، بازتاب کاغذ، تعامل Coating و شرایط نورپردازی است.
اگر White Point کاغذ تغییر کند، حتی در حالی که ماشین چاپ به‌درستی کار می‌کند، Job ممکن است زردتر، آبی‌تر، قرمزتر، گرم‌تر، سردتر، کدرتر یا تمیزتر دیده شود.
ممکن است Density درست باشد. Gray Balance در یک پچ مناسب به نظر برسد و مرکب در Specification قرار داشته باشد؛ اما سابستریت تغییر کرده است و همراه آن تمام رنگ‌ها نیز تغییر کرده‌اند.
راه‌حل این است که ابتدا Lab کاغذ را اندازه‌گیری کنید.
Paper White کاغذ فعلی را با شرایط تأییدشده یا Lot قبلی مقایسه کنید.
در صورت وجود OBA از M1 استفاده کنید.
کاغذ و چاپ را زیر نور کنترل‌شده D50 مشاهده کنید و پاسخ OBA را زیر UV بررسی کنید.
پس از مشخص شدن اختلاف Paper White تصمیم بگیرید که اصلاح باید در کدام بخش انجام شود:
Paper Qualification، Curve Recalibration، ICC Profile Update، Proofing Alignment یا Customer Communication.
Color Cast کل شیت را با تغییر دانسیته مرکب دنبال نکنید.
تغییر Density ممکن است Color Cast را در یک پچ پنهان کند، اما در قسمت‌های دیگر باعث تخریب Gray Balance، Brand Color، Overprint و کیفیت تصویر شود.
کاغذ بخشی از سیستم رنگ است؛ با آن نیز مانند یک متغیر رنگی رفتار کنید.
پاورقی و توضیحات
هرجایی در این مقاله با عبارت Lab برخورد کردید در منظور همان L*a*b* یا CieLab هست.
نویسنده: Carmon Madison
تاریخ انتشار: ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶
موضوع: مدیریت رنگ (Color Management)
مولف و مترجم : حمیدرضا پیوندی
دیدگاهتان را بنویسید